|
|
|
|
4. KOLORDU
KOMUTANLIĞI 1 NO'LU ASKERİ MAHKEMESİ
ANKARA
"12 Eylül öncesi olayların yargılandığı Askeri Yargı
kararlarında, sağ görüşlü sanıklara ilişkin olarak, "devleti koruma"
saikiyle davrandıkları kabul edilerek, adi suç hükümlerine göre ceza
verilmesi yoluna gidilmiştir. Hiçbir hukuki dayanağı olmayan böyle bir
bakış açısının sonucunda, sağ görüşlü sanıklar daha az cezaya
çarptırılarak korunurken; sol görüşlü sanıkların eylemleri "devleti
yıkmaya yönelik eylemler" olarak mütalaa edilmiş ve TCK'nın 146. maddesi
hükümlerine göre en ağır cezalarla cezalandırılmışlardır. 12 Eylül |
![]() |
|
öncesinde gerçekleştirilen onca faşist katliam henüz
belleklerden silinmemişken, bu tür bir siyasi değerlendirme sonucunda
MHP'lilerin Askeri Yargı tarafından korunmasının yanlışlığını, bugüne
değin ortaya koymaya çalıştık. 12 Eylül öncesinde Türkiye'yi bir iç savaş
ortamına sürükleyenlerin MHP'liler ve diğer faşist odaklar olduğunun
ortaya çıkarılması için, çeşitli kereler "tevsi-i tahkikat" dilekçeleri
verdik.
Mahkeme bunların hepsini reddetti! Son günlerde ülkemizde gelişen olaylar haklılığımızı bir kez daha onaylamıştır. Mahkemenin gereksiz bularak reddettiği taleplerimizde ne denli haklı olduğumuzu, bugün sağcı güçler işledikleri yeni cinayetlerle kanıtlamaktadırlar. Mahkemenin soruşturmadığı konuları, bugün yaşamın kendisi soruşturmakta, geçmiş olaylara yönelik istediğimiz "tevsi-i tahkikat", mahkeme tarafından reddedilmiş olsa bile, bugün adeta yaşanan olaylar tarafından yapılmaktadır. 3 Mayıs 1987 günü Van'da "Devrimci Yol Davası" ile
ilgili "tevsi-i tahkikat" anlamına da gelen bir olay yaşandı. 12 Eylül
dönemi ile birlikte geri plana çekilen sivil faşistler; 7 yıl sonra ilk
cinayetlerini işlediler. 7 yıl sonra ilk cinayet yine şeriatçı ırkçı
kırması gericiler tarafından gerçekleştirildi. Biz, bu davanın sanıkları, bu olay olmadan çok önce, 12 Eylül öncesindeki gençlik olaylarına ilişkin olarak, olayların kimlerce niçin ve nasıl başlatıldığını ortaya koyabilmek için de "tevsi-i tahkikat" dilekçeleri verdik. Mahkeme bu talebimizi de reddetti! Van olayı bu konuda da bizi doğruluyor. Çünkü eskiden de saldırılar tıpkı böyle Van'da olduğu gibi başlamıştı. Ama sonra, olayların nasıl ve neden çıktığı unutturulmak istendi. Suç devrimcilerin üstüne atıldı. Dilekçelerimizde anlatmaya çalıştık ki 12 Mart sonrasında da devletin bir takım güçlerince korunan MHP'liler, hemen ilerici-devrimci öğrencilere karşı saldırılara giriştiler. 12 Mart sonrası dönemin ilk siyasal cinayetinde de devrimci öğrenci ŞAHİN AYDIN sağcılar tarafından bıçaklanarak öldürüldü. Bu olaydan sonra birbiri ardına işlenen cinayetlerin sorumluları yakalanmadı ve Türkiye "bana sağcılar suç işliyor dedirtemezsiniz" diyen bir Başbakanın "benim komandolarım devletin güvenlik kuvvetlerinin yardımcılarıdır" diyen bir Başbakan Yardımcısının hükümette olduğu bir dönemde gerçekleştirilen birçok katliama tanık oldu. Halkın bu dizginlenmemiş terör dalgası karşısında, devlet güçlerinin açık tarafgir tutumunu da görerek ve yaşayarak kendini savunması düzleminde gelişen olaylar, en sonunda bir iç savaş görüntüsüne büründü. Bu, yargı kararlarıyla, tek yanlı propagandalarla tersine çevrilemeyecek bir gerçekliktir. İşte şimdi Van'da aynı oyun yeniden sahneleniyor. Sağcılar saldırıyor ve öldürüyor. Başbakan ve İçişleri Bakanı "önemli bir olay değildir" diye açıklama yapıyor. Gençliğin en masum hak taleplerinde bile işkenceli sorgularla gizli örgüt parmağı bulmaya çalışanlar, bu örgütlü cinayet tüm çıplaklığıyla ortadayken, ağızlarını bile açmıyorlar. Her demokratik talebin dile getirilişinde "12 Eylül öncesine dönmekten" sözeden Cumhurbaşkanı, bir kez bile olaya değinmiyor. Van'daki YÖK rektörü saldırıya uğrayanlarla saldırganları aynı kefeye koyuyor, "saldırganlar da olayı protesto edenler de yanacaklardır" diyor. Ve yine aynı 1974'lerde olduğu gibi, sağcı katil saptandığı halde, gözaltından serbest bırakılıyor; korunuyor. Bundan sonra ne olabilir? Olaylar nasıl gelişebilir? Şeriatçı-ırkçı kırması gericiler bir genci öldürdüler. Geçmişte de böyle yapmışlardı. Ama başka işler de yapmışlardı. Örneğin camiye bomba atmışlar, "Komünistler camiyi bombaladı" diye ortaya atılmışlar, haklı görünmeye çalışmışlardı. Şimdi de benzerlerini tekrarlıyabilirler. Cinayetlerini gizlemek, meşru kılmak için yeni tertiplere başvurabilirler. Maraş'ta, Çorum'da olduğu gibi yaptıklarını unutturabileceklerini sanabilirler. Ve kendilerine inanacak, inanmış görünecek ya da inanmaya hazır pek çok kişi, yetkili ve kuruluş bulabilirler. Çünkü bu gericiler geçmişte olduğu gibi bugün de Van'daki cinayetlerini "devleti korumak" olarak gerekçelendirecek bir dayanağa-desteğe sahip olduklarına hukuki (!) olarak inanmışlardır, inandırılmışlardır. Van'da meydana gelen son olayda da sağcılar -Askeri Yargı Kararlarına göre- yeniden devleti korumaya başladılar (!). Ve olayı yaşıyanlardan biri Van'daki cinayeti şöyle anlattı:
Bu biçimde gerçekleşen bir olayın devleti korumakla ne ilgisi olabilir? Ve yine 12 Eylül öncesinde Türkiyede işlenen onca faşist cinayetin Van olayından farkı nedir? Şimdi Van'da üzerlerine "Kahrolsun Komünistler" diye saldıranlara karşı kendini savunma konumunda olan bir genç, kavga sırasında saldırganlardan birini öldürse, devleti yıkmak için adam öldürdüğü gerekçesiyle 146. maddeye göre idamla mı cezalandırılacaktır? Cinayeti işleyen sağcı, eylemi devleti korumak için yaptığı kabul edilerek, 15-20 yıllık bir ceza ile mi cezalandırılacaktır? Askeri Yargıtay, mevcut içtihatlarına göre, Van'daki cinayet olayını siyasi cinayet olarak görmeyecek; "eylemin amacına bakılmaksızın kanunda mevcut suç tipine uygun hükme göre uygulama yapmak zorunluluğu" gerekçesiyle bu siyasi suçu adi suç kapsamında ele alacak ve az bir ceza verecektir. Van'daki olayın Askeri Yargıtay içtihatlarıyla eli-kolu bağlı bir askeri mahkemedeki değerlendirilmesi başka türlü olamayacaktı. Askeri Yargı'daki "çifte standart" nedeniyle, oruç tutanların, oruç tutmayanlara saldırdığı bir durumda "sağ görüş" söz konusu olduğu için; "evet ideolojik maksatla adam öldürme suçu işlenmiş ama kanunda buna uygun suç maddesi yok" denerek eylemin amacına bakılmaksızın adi suç hükümlerine göre ceza verilmesi yoluna gidilecekti. Eğer aynı olayda saldırıya uğrayanlar da kendilerini savunurken sağ görüşlü bir kişiyi öldürecek olsa, bu kez "sol görüş" söz konusu olduğu için (gene eylemin amacına bakılmaksızın, ama bu kez genel siyasi fikir ve düşüncelerinden dolayı) devletin şahsiyetine karşı işlenmiş cürümlere göre ceza verilme yoluna gidilecekti. Görüldüğü gibi Askeri Yargı'nın bir döneme ilişkin taraflı tutumu büyük bir adaletsizlik doğurmaktadır. Ve her türlü hukuki dayanaktan yoksun, siyasi bir tavırdır. Bu tutum ancak yeni cinayetlere prim verme anlamına gelir. Sadece ve sadece, sağcı-gerici saldırganları yeni cinayetler için cesaretlendirir. Sonuç olarak Van'da meydana gelen olay, gerek
mahkemenin "tevsi-i tahkikat" taleplerimiz karşısındaki kayıtsız tutumun
yaratacağı sakıncaları vurgulaması, gerekse de Askeri Yargı'nın taraflı
tutumuna karşı bugüne dek söylediklerimizi haklı kılması, bakımından
önemlidir. İKİNCİ BÖLÜM (EKLER) - 12 EYLÜL'DE ABD'NİN ROLÜ - Tevsi-i tahkikat istemine dair ilekçeden |
|
|
Biradım Dergisi Web Grubu 2003-2004 email: web@devrimciyol.org