Anayasa’ya göre hiçbir kişi ya da kurum kaynağını Anayasa’dan almayan bir yetki kullanamaz. Bugün hâlâ "savaş hali" hükümleri uygulayarak görevine devam eden mahkemeniz ise, bizi yargılarken kaynağını Anayasa’dan almayan bir yetki kullanmaktadır. Bu yüzden hakkımızda vereceğiniz karar en azından, peşinen Anayasa’ya aykırılıkla "malül" olacaktır.

Birleşmiş Milletler İşkence Sözleşmesinin 15. Maddesi Hakkında

Üzerinde durmak istediğimiz ikinci önemli usül sorunu, Türkiye’nin "İşkence ve Başka Zalimce, İnsanlık Dışı ya da Onur Kırıcı Davranış ya da Cezaya Karşı BM Sözleşmesi"ni imzalamasıyla ilgilidir. Bilindiği gibi bu Sözleşme’nin 15. Maddesinde işkence ile alınmış polis ifadelerinin kanıt olarak kullanılamayacağı hükmü getirilmiştir. TBMM tarafindan onaylanarak iç hukuk normu haline gelen bu sözleşme hükmüne dayanarak "emniyet ifadelerimizin işkence ile alındığına dair delillerin toplanması" yönündeki taleplerimiz, "vicdani delil" sistemi gerekçe gösterilerek, mahkemenizce reddedilmiştir; oysa, vicdani delil sistemi, ifadelerin işkence ile alındığı konusundaki delillerin toplanması gereğini ortadan kaldıramaz. Bu konunun da, mahkemenin Esas Hakkındaki kararının oluşturulmasında çok önemli bir usül sakatlığı doğurduğu ortadadır.

İşkence bir insanlık suçudur.

Bu bakımdan işkenceye karşı mücadele, bir demokrasi ve insanlık görevi olduğu kadar, hukukun da bir gereğidir.

İşkenceyi önlemenin en etkin yollarından biri, işkence ifadelerinin mahkemelerde delil olarak kullanılmamasıdır: Hakimler, işkence ürünü ifadelere itibar etmezse, işkencenin önemli bir sebebi de ortadan kalkar ve mahkemeler işkence ifadelerinin bir tasdik mercii olmaktan çıkar.

Bu, BM Sözleşmesininin imzalanmasıyla bugün uyulması zorunlu bir yasa gereği haline gelmiştir.

Hükümet her vesileyle Türkiye’nin "İşkence ve Başka Zalimce, İnsanlık Dışı ya da Onur Kırıcı Davranış ya da Cezaya Karşı BM Sözleşmesi"ni imzaladığını söyleyerek bunu, işkenceye karşı çıktığının, Türkiye’de işkence yapılmadığınm bir kanıtı olarak ortaya koyuyor; her vesile ile "Biz BM İşkenceyi Önleme Sözleşmesini imzaladık" diye tekrarlıyor. Bir yandan mahkemeler, "BM İşkence Sözleşmesi" hükümlerini uygulamazken; işkence ifadelerine dayanarak idam cezaları verilirken, "İşkenceyi Önleme Sözleşmesi"ni imzaladık diye övünmek, dünyayı kandırmaya çalışmaktan başka bir anlama gelmez.

Hakimler, gerçek hukukçular, işkencenin devamından yana tavır koyamazlar, işkencenin durdurulmasından yana olmak zorundadırlar.

Aylarca - yıllarca en ağır işkenceleri yaşamış insanlar olarak, buradan bütün yargıçlara, bütün gerçek hukukçulara, bütün demokratlara sesleniyoruz:

İşkenceye karşı çıkın!

İşkence ifadelerinin kanıt olarak kullanılmasına karşı çıkın!

İşkenceyi durdurun!